VATAN POSTASI
Yaşamımızı Savunmak Üzere,Duygu,Düşünce ve Davranış Birliğini Gerçekleştirmek İçin Varız.

BU 27 MART’TA DA DEĞİL Mİ Kİ KORKUDAN DİLİ BAĞLI SANATIN…

vazgeçtim!

Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,
Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru,
O kızoğlan kız erdem dağlara kaldırılmış,
Ezilmiş, horgörülmüş el emeği, göz nuru,
Ödlekler geçmiş başa, derken mertlik bozulmuş,
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın,
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene,
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın,
Değil mi ki kötüler kadı olmuş Yemen’ e
Vazgeçtim bu dünyadan, dünyamdan geçtim ama,
Seni yalnız komak var, o koyuyor adama.
(Shakespeare-Can Yücel)

Değil mi ki çerçevelenip çivilenmiş çarmıhına umut, İsa misali… Ve dönülmez akşamın ufkunda kaybolurken güneş; çocuklar hâlâ saklambaç, körebe ve köşe kapmaca bile oynayamamakta madem… Vazgeçtim… Umudumu boyunduruk yapıp ıssız, sarp kayama göçme zamanı… (Nezih)

Boyunduruk

Gözlerinin uzun öykülere düşmesi ne güzel
Hüzünlerin çalınması gerdanından…
Senin korkuların dudaklarımın en uzun uykusu
Öyle bir sıcaksın ki -alev sağıyor aramızdaki zaman-
İnceden inceye bir kan sızıntısı…
Kanatların yüreğime düşüyor
Ne güzel kanlarımızın seviştiğini bilmek.
Pusuya düşmüş yirmilik güz yatışın.
Mülteci bir yüreği buyruksuzluğuna sundum
Dil bilmezliğine…

BU ÜLKE BENİM DEĞİL
UÇURUMLAR SUSTUKÇA
KARTALLARIN İNTİHARINA

Elvan bakışın gecikmiş köprüm uzanmış Zap üstüne
Zaman kelepçelemiş yeri göğü.
Derin karanlıklarda uyumuş aklımın karasevdalısı
Kendi kendini kurşunlar mı mavzer
Anadandoğma bırakılır mı inanmak.
Kaldır gözkapaklarını sağnağım
Bu gümüş boyunduruk altında susuşun ömrümün en uzun yemini.

Bilsen BAŞARAN

Yorumlar