BOLİVYA HALKINA MANİFESTO

Yazar sendika.org’dan   

Yerli, asli, köylü halklar ve uluslar toplumsal örgütleri ve Bolivya kentleri halk örgütleri zirvesi 


Bir Kurucu Meclis talebi, sınıf ve kast ayrıcalıklarını kaybetmektense vatanı kanda boğmayı ya da ülkeyi bölmeyi tercih eden Banzer, Tuto Quiroga ve Sanchez de Lozada’nın soykırımı ve katliamları karşısında demokratik ve barışçıl bir yanıt olarak emekçi halk tarafından yükseltildi.



Kurucu Meclis’in toplanmasını garanti altına alan şey halkın demokratik seçimiydi; Bolivyalıları birleştirme sorumluluğuyla azınlıklara ve çoğunluklara alan açarak, adaletsizliklere son vererek ve dışlanmış ve ayrımcılığa uğramış yerli halkları tanıyarak, kurucu delegeleri seçen şey demokratik seçimdi.


Bugün burada, Kurucu Meclis’i savunma kararımızla ve onurumuzla ayakta olduğumuzu aynı anda Bolivya’ya ve dünyaya anlatırken, aziz yurdumuzu seven tüm Bolivya halkını, işçileri ve iş sahiplerini, yerli halkları ve mestizoları, doğulu ve batılı yurttaşları, öğrencileri, meslek sahiplerini, orta sınıfları, komşuları, ev kadınlarını ve genç insanları, anavatanın demokratik birliğini, insanlar arası eşitliği; yerli, asli, köylü halkların kolektif haklarını, doğal zenginliklerin ulusallaştırılmasını ve sosyal hakların genişletilmesini güvence altına alacak olan Devletin yeni Politik Kuruluşu’nun (Anayasa kastediliyor; -çevirenin notu) aşağıdaki 18 stratejik maddesini savunmaya, [bunlar için] mücadele etmeye ve harekete geçmeye çağırma nedenimiz budur.


1. Halkların, kültürlerin, dillerin aynı haklara, olanaklara sahip olduğu ve yasalar, kurumlar ve toplum karşısında eşit biçimde tanındığı Üniter, Çokuluslu, Komüniter ve Demokratik bir Devlet. Çokuluslu Komüniter Devlet, komünal mülkiyeti ve yüzyıllar boyu insanları dillerine, derilerinin rengine, soyadlarına ya da geleneklerine göre ayrımcılığa tabi tutan ve marjinalleştiren devletin sömürge olmaktan çıkarılmasını temel alır. Çokuluslu, Komüniter ve Demokratik Devlet, Bolivyalıların tek ve bölünmez bir vatan içinde birliğini güvence altına alır ama aynı zamanda her yerli halkın kendi kültür ve geleneklerini koruma hakkını da tanır.


2. Çokuluslu Kamu Yönetimi. Bütün kamu görevlileri, insanlarla iletişim kurabilmek için çalıştıkları bölgenin hakim yerli dilini, Bolivyalıların geri kalanıyla iletişim kurabilmek için İspanyolca dilini ve dünyayla bağlantı kurmak için bir yabancı dil bilmelidir.


3. Devletin birliği, bölgeler arası dayanışma ve iktidarın demokratik ademi merkeziyetini güvence altına alan; belediye, bölüm, bölge ve yerli, asli, köylü özerklikleri ile birlikte bir Üniter Devlet.


4. Yenilenebilir ve yenilenemez doğal kaynakların Bolivya halkının mülkiyeti ve kontrolü altında, ulusallaştırılması. Gaz, petrol, maden kaynakları, su, toprak ve ormanların bir daha asla yabancıların mülkiyetine verilmemesi. Bütün doğal kaynakların Bolivyalıların mülkiyetinde olması, Bolivyalılar tarafından ve Bolivyalıların yararına kullanılması.


5. Egemen Doğal Kaynaklar. Biyo-çeşitliliğe ek olarak [ve onun gibi] tamamı devletin kontrolü altında olan ormanların, parkların ve doğal kaynakların yönetim, idare, kontrol ve muhafazasında devlet dışı örgütlerin doğrudan katılımı bütünüyle yasaktır.


6. Büyük servetler vergisi. Çok büyük servet biriktirmiş olanların en muhtaçlar yararına daha büyük vergiler ödemelidir.


7. Toplumsal ve Komüniter Ekonomi. Devlet ekonominin stratejik sektörlerine katılacaktır. Devlet toplumun refahını güvence altına almak için, özel Bolivya yatırımının üretken gelişimin bir unsuru olduğunu; özel yabancı yatırımın ulusal kalkınma planlarına tabi kılınacağını; orta ölçekli ve küçük kırsal üreticilerin, tarımsal cemaatlerin ve üretim birliklerinin devlet koruması, ekonomik destek, kredi, teknoloji ve altyapı alacağını kabul eder.


8. Devlet, orta ölçekli ve küçük özel mülkiyeti ve komüniter, kooperatif ve karma mülkiyeti gözetir, güvence altına alır ve korur.


9. Latifundio’ların (İspanyol sömürgeciliği döneminde oluşturulan büyük çiftlikler) tazminat ödenmeksizin kamulaştırılması ve derhal, toplumsal fayda için üretmek isteyen kentli ve taşralı üreticiler arasında dağıtılması.


10. Seçilmiş bir yetkilinin, halkın isteğiyle yeniden seçilmesi ve geri çağrılması. Yetkililer, bundan sonra asla koltuklarının sahibi ya da koltuklarından uzaklaştırılamaz olmayacaktır. Halk egemendir ve halk ne zaman isterse yetkililerini onaylar ya da değiştirir.


11. Yargı Erki’nin tüm yetkililerinin adalet sistemini demokratikleştirmek, sömürge olmaktan çıkarmak ve ulusallaştırmak için seçilmesi. Yurttaşlar bundan sonra asla, kişiliksizleştirici, duyarsız ve hakaretamiz bir adalet sisteminin şantajlarının nesnesi olmayacaktır.


12. Farklılıkları ve ihtilafları çözmenin alternatif, tamamlayıcı ve geçmişten miras kalan bir biçimi olarak komüniter adaletin tanınması.


13. Irkçılık topluma ve devlete karşı ağır bir suçtur. Etnik, kültürel, dilsel ayrımcılığın, ırkçılığın bütün tezahürleri, kamusal ya da özel ifadeleri cezai yaptırıma tabi tutulacaktır.


14. Her bölüm (bölge) için eşit sayıda temsilci güvencesi veren, tek bir salonu olan Çokuluslu Parlamento. Bundan sonra elitler için ayrı salonlar ve imtiyazlar yok.


15. Devlet, yolsuzlukla mücadelede suçun zamanaşımına uğramasını kabul etmez ve soruşturmalar geriye dönük olabilir. Devlet erkinin servetleri araştırmaya yetecek boyutta olması.


16. Yolsuzluklara karıştırılan bütün mallara, devlet tarafından halk yararına el konulması.


17. Bütün Bolivyalı erkekler ve kadınlar, doğumdan ölüme kadar, eşit koşullarda sağlık hizmeti hakkına sahiptir.


18. Okuyup yazamamanın top yekun tasfiyesi.


Aktarım: 10 Eylül 2007


[Bolivia Indymedia’daki İspanyolca orijinaliyle karşılaştırılarak, Boliviarising’deki İngilizce çevirisinden Sendika.Org tarafından çevrilmiştir]